Στο πλαίσιο της Συνέντευξης Τύπου της ΓΣΕΕ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης 2026, ενόψει του μεγάλου συλλαλητηρίου της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ-ΚΗΕ, Αντώνης Καρράς, τοποθετήθηκε για τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον κόσμο της εργασίας.
Με επίκεντρο την προστασία του εισοδήματος, την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας, ανέδειξε τις βασικές διεκδικήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και την ανάγκη ουσιαστικών πολιτικών που θα στηρίζουν τους εργαζόμενους και την κοινωνία.
Η παρουσία των εργαζομένων στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης αποτελεί μήνυμα διεκδίκησης, ενότητας και αποφασιστικότητας: για πραγματικές αυξήσεις, εργασιακά δικαιώματα, κοινωνική δικαιοσύνη και μια ανάπτυξη που θα έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο.
Ακολουθεί η τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα της ΓΣΕΕ και Προέδρου της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ-ΚΗΕ, Αντώνη Καρρά.
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΓΣΕΕ
Συνέντευξη Τύπου – Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης 2026
Ενόψει του συλλαλητηρίου ΓΣΕΕ – Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Αγαπητοί προσκεκλημένοι,
Φίλες και Φίλοι
Κυρίες και κύριοι Εκπρόσωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Κάθε χρόνο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ακούμε αριθμούς.
Ρυθμούς ανάπτυξης.
Πλεονάσματα.
Επενδύσεις.
Φοροελαφρύνσεις.
Επιδόματα.
Φέτος, όμως, εμείς θέλουμε να βάλουμε στο κέντρο έναν διαφορετικό δείκτη.
Τη ζωή του εργαζόμενου!!!
Γιατί μπορεί μια οικονομία να πηγαίνει καλύτερα στα χαρτιά και την ίδια στιγμή ο εργαζόμενος να ζει χειρότερα στην καθημερινότητά του.
Και γι’ αυτό… το ερώτημα που θέτουμε από τη Θεσσαλονίκη είναι πολύ απλό:
Η ανάπτυξη της χώρας φτάνει τελικά στον άνθρωπο που την παράγει;
Μπορεί ο εργαζόμενος να ζήσει αξιοπρεπώς από τον μισθό του;;
Μπορεί ένας νέος άνθρωπος να νοικιάσει ένα σπίτι;;
Μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια;;
Έχει χρόνο για τα παιδιά του;;
Γυρίζει ασφαλής στο σπίτι του μετά τη δουλειά;;
Για εμάς, αυτοί είναι οι πραγματικοί δείκτες μιας ισχυρής οικονομίας.
Η κυβέρνηση αναμένεται στη ΔΕΘ να ανακοινώσει μέτρα για τη φορολογία, το εισόδημα, τις οικογένειες και τους συνταξιούχους.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη.
Κάθε μέτρο που πραγματικά ενισχύει το εισόδημα των εργαζομένων είναι θετικό και θα το αναγνωρίσουμε.
Αλλά οι εργαζόμενοι δεν ζητούν άλλη μία ΔΕΘ επιδομάτων.
Δεν αρκούν οι φοροελαφρύνσεις και τα επιδόματα. Οι εργαζόμενοι ζητούν μισθούς… συλλογικές συμβάσεις… ελεύθερο χρόνο… και αναδιανομή του πλούτου για καλύτερη και ποιοτική ζωή.
Δεν αρκεί να επιστρέφεις στον εργαζόμενο ένα μέρος… από όσα έχασε- από την ακρίβεια.
Δεν αρκεί να του δίνεις λίγα περισσότερα στην τσέπη… όταν το ενοίκιο… το σούπερ μάρκετ… και η ενέργεια τα παίρνουν πίσω.
Και κυρίως:
Δεν γίνεται να του δίνεις λίγα ευρώ περισσότερα… από τη μία πλευρά και να του αφαιρείς χρόνο, υγεία και οικογενειακή ζωή από την άλλη!!
Αυτό είναι!!! το μεγάλο ζήτημα που πρέπει να συζητήσουμε.
Γιατί το πρόβλημα της ελληνικής αγοράς εργασίας δεν είναι μόνο το ύψος του μισθού.
Είναι το ίδιο το μοντέλο εργασίας που θέλουμε να έχουμε για την Ελλάδα.
Ακούμε ότι η χώρα έχει έλλειψη εργαζομένων.
Σωστά!!!
Αλλά πριν απαντήσουμε στην έλλειψη εργαζομένων με περισσότερες ώρες εργασίας…ας κάνουμε μια πολύ απλή ερώτηση:
Γιατί λείπουν εργαζόμενοι;
Γιατί χιλιάδες νέες και νέοι έφυγαν στο εξωτερικό;
Γιατί επιχειρήσεις… όπως στον τουρισμό, στην εστίαση, στις κατασκευές και σε άλλους κλάδους δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό;
Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τους μισθούς;
Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τις συνθήκες εργασίας;
Μήπως εν τέλει πρέπει να κοιτάξουμε τις εξαντλητικές ώρες, τα συνεχόμενα ωράρια… και την πίεση που έχει γίνει καθημερινότητα σε πολλούς χώρους δουλειάς;
Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε… αν ένας νέος άνθρωπος βλέπει πραγματικά προοπτική σε αυτή την αγορά εργασίας;
Η απάντηση στην έλλειψη εργαζομένων δεν μπορεί να είναι «δούλεψε περισσότερο».
Η απάντηση πρέπει να είναι:
«Θα πληρώνεσαι καλύτερα. Θα εργάζεσαι με κανόνες. Θα έχεις ασφάλεια. Θα έχεις χρόνο να ζήσεις.»
Αυτό είναι σύγχρονη αγορά εργασίας.
Όχι η επιστροφή σε ένα μοντέλο όπου μετράμε την ανταγωνιστικότητα με το πόσες περισσότερες ώρες μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος.
Και εδώ ερχόμαστε στην καρδιά της δικής μας πρότασης.
Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας!!!
Για εμάς δεν αρκεί μια κυβερνητική απόφαση κάθε χρόνο για τον κατώτατο μισθό.
Θέλουμε ο εργαζόμενος να αποκτήσει ξανά συλλογική διαπραγματευτική δύναμη.
Διεκδικούμε ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Διεκδικούμε κλαδικές και επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις που θα οδηγούν σε πραγματικές αυξήσεις μισθών και καλύτερες παροχές προς τον εργαζόμενο.
Διεκδικούμε καθολικότητα.
Διεκδικούμε κάλυψη τουλάχιστον του 80% των εργαζομένων από Συλλογικές Συμβάσεις.
Διεκδικούμε αναγνώριση της συνολικής προϋπηρεσίας.
Και θέλουμε ο κατώτατος μισθός και το ημερομίσθιο να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν:
στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας
Μετά από πολλά χρόνια, η Κοινωνική Συμφωνία δημιουργεί ξανά μια δυνατότητα.
Τώρα πρέπει να αποδειχθεί στην πράξη αν πραγματικά θέλουμε ισχυρές Συλλογικές Συμβάσεις.
Γιατί υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά:
Άλλο ένας εργαζόμενος μόνος απέναντι στον εργοδότη του.
Και άλλο εργαζόμενοι που διαπραγματεύονται συλλογικά.
Η ατομική διαπραγμάτευση…όταν τα δύο μέρη δεν έχουν την ίδια δύναμη… δεν είναι πραγματικά!! ελεύθερη διαπραγμάτευση.
Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι η ακρίβεια.
Και εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς.
Μια φοροελάφρυνση βοηθά!!
Μια αύξηση μισθού βοηθά!!
Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό…
…το ζητούμενο δεν είναι μόνο… πόσα… περισσότερα ευρώ θα εμφανιστούν στο εισόδημα.
Είναι– τι πραγματικά μπορούν να αγοράσουν αυτά τα ευρώ–τι πραγματικά έχουν ως αγοραστική δύναμη.
Γι’ αυτό η συζήτηση για τους μισθούς δεν μπορεί να γίνεται ανεξάρτητα από τη συζήτηση για τις τιμές!!
Γι’ αυτό απαιτούνται πραγματικοί έλεγχοι στην αγορά, πάταξη της αισχροκέρδειας και ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα.
Ο μισθωτός δεν μπορεί να παραμένει ο μόνιμος και εύκολος φορολογικός στόχος.
Και υπάρχει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρέβλωσης.
Έχουμε εργαζόμενους που αναγκάζονται να κάνουν δεύτερη δουλειά, όχι για να πλουτίσουν, αλλά για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής.
Και στο τέλος βλέπουν το πρόσθετο εισόδημα που απέκτησαν δουλεύοντας ακόμη περισσότερες ώρες να αυξάνει και τη φορολογική τους επιβάρυνση.
Υπάρχει κάτι βαθιά αντιφατικό σε αυτό:
ένας εργαζόμενος καταφεύγει σε δεύτερη δουλειά για να ενισχύσει το εισόδημά του και τελικά βλέπει ένα μέρος αυτής της πρόσθετης προσπάθειας να επιστρέφει στο κράτος μέσω της φορολογίας.
Η δεύτερη δουλειά δεν είναι πάντα επιλογή. Για πολλούς εργαζόμενους είναι ανάγκη. Και το φορολογικό σύστημα οφείλει να βλέπει αυτή την πραγματικότητα.
Χρειαζόμαστε ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, που να λαμβάνει ρεαλιστικά υπόψη την πραγματικότητα του μισθωτού.
Και υπάρχει και το μεγαλύτερο ίσως κόστος για μια νέα οικογένεια: η στέγη.
Μιλάμε συνεχώς για το δημογραφικό. Αλλά ας το πούμε απλά.
Δεν γίνεται δημογραφική πολιτική χωρίς σπίτι.
Δεν μπορούμε να ρωτάμε γιατί οι νέοι δεν κάνουν παιδιά, όταν δεν ξέρουν αν σε δύο χρόνια θα μπορούν να πληρώνουν το ενοίκιό τους.
Δεν μπορούμε να τους ζητάμε να επιστρέψουν στην Ελλάδα, αν ένας μισθός δεν επαρκεί για μια αξιοπρεπή ζωή.
Το δημογραφικό δεν είναι μόνο θέμα επιδομάτων.
Είναι μισθός.
Είναι κατοικία.
Είναι σταθερή δουλειά.
Είναι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί.
Είναι ελεύθερος και ποιοτικός χρόνος ζωής.
Και επιτρέψτε μου να σταθώ ιδιαίτερα σε αυτή τη πρόταση.
Ελεύθερος και ποιοτικός χρόνος.
Για δεκαετίες η τεχνολογία υποσχόταν ότι θα μας βοηθήσει να εργαζόμαστε καλύτερα και να έχουμε περισσότερο ποιοτικό χρόνο ζωής.
Σήμερα έχουμε τεχνητή νοημοσύνη, αυτοματοποίηση, ψηφιακά εργαλεία και τεράστια αύξηση της παραγωγικότητας.
Και όμως συζητάμε για περισσότερο χρόνο εργασίας.
Αυτό είναι μια αντίφαση που η πολιτική οφείλει να απαντήσει!!
Η τεχνολογία δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να κάνει τον εργαζόμενο διαθέσιμο 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Πρέπει να χρησιμοποιηθεί για καλύτερη εργασία, υψηλότερη παραγωγικότητα, καλύτερους μισθούς και περισσότερο ποιοτικό χρόνο ζωής.
Γιατί ο εργαζόμενος δεν είναι παραγωγική μονάδα.
Είναι άνθρωπος.
Είναι γονιός.
Είναι σύντροφος.
Είναι πολίτης.
Και έχει δικαίωμα, εκτός από το να εργάζεται, και να ζει.
Κυρίες και κύριοι,
η ΓΣΕΕ… δεν λέει ότι η χώρα δεν πρέπει να αναπτύσσεται.
Λέμε ακριβώς το αντίθετο.
Θέλουμε ανάπτυξη… Αλλά θέλουμε ανάπτυξη για τους πολλούς.
Γιατί ανάπτυξη χωρίς δίκαιη αναδιανομή του πλούτου δεν είναι κοινωνική πρόοδος.
Όταν αυξάνεται η παραγωγικότητα, πρέπει να αυξάνεται και το μερίδιο της εργασίας.
Όταν αυξάνονται τα κέρδη, πρέπει να αυξάνονται και οι πραγματικοί μισθοί.
Όταν δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος, πρέπει να επιστρέφει στην κοινωνία με τρόπο δίκαιο και μόνιμο.
Οι εργαζόμενοι παράγουν τον πλούτο αυτής της χώρας. Δεν ζητούν χάρη. Ζητούν το δίκαιο μερίδιό τους από αυτόν.
Γι’ αυτό από τη Θεσσαλονίκη στέλνουμε ένα καθαρό μήνυμα.
Δεν ζητάμε μια Ελλάδα που απλώς δουλεύει περισσότερο.
Ζητάμε μια Ελλάδα που δουλεύει καλύτερα.
Με περισσότερες ποιοτικές θέσεις εργασίας
Με καλύτερους πραγματικούς μισθούς.
Με ισχυρές Συλλογικές Συμβάσεις.
Με ασφαλείς χώρους εργασίας.
Με αντιμετώπιση της ακρίβειας.
Με προσιτή κατοικία.
Με χρόνο για την οικογένεια και τη ζωή.
Με τεχνολογία που υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίθετο…
Και όχι ο άνθρωπος να υπηρετεί την τεχνολογία!!!
Και με ανάπτυξη που δεν συσσωρεύεται στην κορυφή, αλλά διαχέεται στην κοινωνία.
Αυτό είναι το δικό μας μοντέλο ανάπτυξης.
Μισθός που επιτρέπει να ζεις.
Δουλειά που δεν σε εξαντλεί.
Σπίτι που μπορείς να πληρώσεις.
Συλλογική δύναμη που σε προστατεύει.
Και χρόνος για να ζήσεις τη ζωή που με την εργασία σου προσπαθείς να χτίσεις.
Αυτό διεκδικούμε.
Και γι’ αυτό καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους και τους νέους της Θεσσαλονίκης να δώσουν το παρών αύριο στο συλλαλητήριο της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.
Το μήνυμά μας από τη Θεσσαλονίκη είναι καθαρό:
Ο εργαζόμενος δεν ζητά να του χαριστεί τίποτα.
Ζητά να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια από τη δουλειά του.
Και αυτό δεν είναι προνόμιο. Είναι δικαίωμα.
Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.






Ενημέρωση για τα Προγράμματα Κινητής Τηλεφωνίας 2024 του Ο.Κ.Δ.Ε. Δ.Ε.Η.: 

